shucks. i did not know that i could be this OC. but then, all i know is that i've been OC about files and all but i just did not quite realize it.

hala. pasensiya. pero ganun talaga.

lahat na lang talaga ng files, gusto ko na maayos. lalo na sa mga PC. gusto ko lagi na lang walang files na nakatambak lang. yung tipo bang, hindi na rin lang naman kailangan, gusto ko nang i-delete. basta. ganun. ewan ko ba talaga. wahaha.

gusto ko rin laging na-scan disc ang pc. ah ewan.

anyway, gusto ko rin kapag sinabi ng tao na ganito, gusto ko ganun na lang. kasi hindi lang naman siya ang mayroong mga plano sa buhay (or for the day). kaya kung napagplanuhan na ganito ang gagawin, sana natutuloy.

kaya naman minsan, parang ayaw ko na magcommit sa kung anu-ano. ayaw ko na rin sumama sa ibang tao. ako na lang. ako na lang bahala. para at least, kung ano man ang mangyari, wala akong ibang sisisisihin kundi ako lang. pucha. may buhay din ako at hindi ito nakarevolve sa buhay ng ibang tao.

pasensiya na. naiinis lang talaga kasi ako. lalo na yung mga mga konsiderasyon.

nakakainis lang talaga.

ah basta. matamaan na lang ang dapat matamaan. sinasabi ko lang ang gusto ko.

kung nasaktan ka man, eh di guilty ka. tumbling ka na lang muna.

You may be proud that he took you in his arms while we are still together. But you will never have that feeling that no matter what happens, he still comes back to me. You will never be proud that despite all the things you did to keep us apart, he still is mine. You will never have that feeling of elation when he is so proud of you that he is not ashamed to show you off to the world. You will never be that happy when he comes and he sits beside me, instead of you. You will never have that satisfaction of being seen with him in public as a couple. You would not have the satisfaction of hearing from people that you two are inseparable.

You will only be shrouded in the dark and all you can do is try to make yourself clean and pure when you in fact are not. You have tried all your best to get him but he only wants you for sex and nothing else. In fact, he is not even the one to start the act but you would be the one to do it instead. You think he is happy with you but all he cares about is fucking you and nothing else. Things do not go deeper from there. And if he showers you with words of appreciation or of sweetness, that is because he simply wants you to make you feel special so as to make the deed even better for him. But does he never tell you that in front of your friends? No, because to him, you are simply one of the people around him. One of those who is willing and ready to take off her clothes just to get him to like her. You try to love other people but it does not work and you still go back to your old ways. And he knows that. For him, you are just a whore and you will remain to be a whore.

Ask his friends. They know.

akala ko, di na ako tinatablan ng stress. akala ko lang pala yun.

kasi naman, siguro kasi noon, bata pa ako. okay pa katawan ko. pero hindi na ngayon. kahit na anong sabihin mo, tumatanda na rin tayo kahit papaano. tsaka hindi na kasing lakas ang katawan natin, di tulad noon. dami na rin ng nagbago. sa lifestyle, sa mga ginagawa, sa trabaho. kaya siguro ganun. dami na rin pressure. at hindi mo masasabing hindi ka magpapaapekto kasi kahit papaano, naaapektuhan ka pa rin nun. depende na lang sa'yo kung papaano ka magpapaapekto. malay mo, positive naman ang epekto. at pag ganun, okay yun, di ba?

siguro time is taking on its toll lang siguro. ganun lang. malay ko.

pero sa dami ng trabaho na tinatanggap ko ngayon (take note, ang iba, willingly ko tinatanggap), napapagod na ako. napapagod pero konting pahinga lang, okay na rin siguro ako.

tulad kahapon, masama ang pakiramdam ko. pero wala akong sakit o kung ano. ganun lang siguro. naghalf day na lang ako at natulog. paggising ko, okay na ako.

ang problema lang kasi sa akin ay kapag may trabaho ako at alam kong di pa ako tapos, hindi ako makatulog ng maigi. in fact, ilang gabi na akong gumigising ng mga 2am or 3am or 4am kasi naiisip ko yung trabaho ko. o kaya naman, kapag weekends, kahit na late na ako matulog, maaga pa rin akong magigising niyan dahil alam kong may tatrabahuin pa ako. in fact, 7am na ang pinakalate ko na gising. kaya siguro ganun.

kasi naman, kailangan lang talaga kumayod. pero masaya naman ako. kahit papaano. konting stress reliever lang, okay na. kaya pading ivan, dapat madagos kita. da vah? wahaha. gusto ko ning burritos! yahoo!

i can say na ang pagtatrabaho ko at ang pagfi-freelance ko ay nagiging habit na rin sa'kin. parang routine. ganun. ngayon nga, gusto ko nang tumigil muna pansamantala sa freelance ko. para naman makapagpahinga ako. kahit unti.

pero hindi. kailangan ko pa kasi ng pera. saka ko na pag-iisipan kung kelan ako magpapahinga. pero di muna sa ngayon.

unwind lang. ganun. yun lang ang nagagawa ko.

nung saturday, uminom kami. kasama ko si ate razh tsaka si kuya ga (asawa ni ate razh). salamat pala kuya ga at siya ang nagbayad. ikaw daw kasi bahala sabi ni ate razh. hehe.

kahapon naman, nagkita kami ng ilang orgmates. nakipagbalitaan. tsismisan. tawanan. ganun. kakatuwa naman.

tapos hapon, nagkita kami ni ivan. wala kaming mapuntahan. as in. tapos nagpunta na lang kami sa SBC. wala pa rin. kuwentuhan at gaguhan. tapos naisipang mag-inuman. 100 lang pera, sige. inom kami. okay lang. masaya naman.

sana matuloy kami sa napagplanuhan namin. ganun naman talaga, di ba?

padi!

martyr ka! hehe!

pero kaya mo yan. sus. ika pa.

balik kita duman kun nuarin.

yahoo!