sa paglisan ni ivan, marami akong gustong ipasalamat sa kanya. alam na niya yun. di ko na iisa-isahin pa dito. nasabi ko na yun at di ko na kailangang sabihin pa.

pero isa sa mga narealize ko, at ito din ang gustong-gusto nang mangyari ni ivan nung buhay pa siya, ay ang makabalik sa akin ang mga kaibigang nawala. pero di ko akalain na sa kamatayan ni ivan iyon mangyayari. pero kahit na. blessing in disguise pa rin yun.

ang pagkawala ni ivan ay siyang pagdating din ng panahon para muling mapalapit sa mga dating naging kaibigan at sa mga bagong kaibigan. sabi nga, isa ngang kaibigan ang tuluyang nawala sa panahong ito ngunit marami ang ibabalik sa'yo. at pinatunayan ito ni ivan. at marahil, tuwang-tuwa siya sa mga nagaganap. matagal na rin kasi naming napag-usapan ito at sabi nga niya, gagawa siya ng paraan. hay ivan... salamat padi.

nandiyan ang mga kaibigang nakatampuhan. nandiyan din ang mga kaibigang di mo naman close dati pero naging close na lang kayo. nandiyan din ang mga bagong kaibigang kahit sa isang gabi ng inuman, para na kayong magbarkada for life.

kaya salamat ivan. ingats ka sa bagong adventure mo. salamat talaga sa lahat. at hanggang sa muling pagkikita.

*****

kaarawan ni ivan nang siya'y dalhin sa kanyang huling hantungan sa mundong ito. pero hindi pa iyon ang huling lugar niya. marami pa siyang pupuntahan at marami pa siyang magagawa. pero hindi nga lang sa piling natin.

pasensiya na kila love at sa mga pamilya niya. hindi ako nakakasabay sa mga pagkanta at pag-awit para kay ivan. di ko lang talaga kasi kaya. kaya nga di ako pumasok noon. ewan ko ba. dinadaan ko na lang kasi sa tawa pero mabigat pa rin ang nararamdaman ko. pero siguro kasi, hanggang ngayon, iniisip ko pa na nandirito pa rin siya.

itinuloy pa rin namin ang kaarawan ni ivan. kahit apat lang kami. sabagay, okay na yun. kasi nga, kung andito si ivan, maiinis lang yun kung may kasamang mga "demonyo" na tinatawag niya. at malamang, maiinis lang yung kung may mga "dururatan" (in his own words). buti na lang, behave (so far) ang mga kasama ko. inalala namin si ivan at bumalik sa mga panahong magkakasama pa kami. pero tuloy ang buhay. si ivan ay mananatiling kaibigan namin at kahit sa anak ko o sa mga apo ko, mananatiling buhay pa rin siya sa mga kuwento ko.